Þegar ég var í fjórða bekk skrifaði ég nokkur ljóð í ljóðabók sem gefin var út í um 50 eintökum.
Það er svo sem ekkert merkilegt við það, þar sem allir hinir í bekknum skrifuðu líka ljóð í þessa bók, og fékk hver nemandi 3 eintök, minnir mig, til að gefa eða eiga.
Ég man nú ekki eftir neinu af mínum ljóðum, en eitt ljóð er mér ógleymanlegt.
Það er Steinn Steinarr samtímans, Guðjón Birgir, sem á heiðurinn af þessu ljóði.
Ljóðið er svona:
Duggu dugg siglir þar Með veiðafæradruslurnar og kemur brátt til hafnar með vélarbilun
Margar leiðir eru að hamingju. Þegar menn eru fúlur vilja menn gjarnan fara styttstu leið. Aðrir geta verið með langfarandi erfiðleika í þessum efnum og leita til sálfræðinga, lyfja, sérfræðinga af ýmsu tagi o.s.frv.
Það er lægð í samfélaginu vegna efnahagsástandsins. Á því leikur enginn vafi. Fólk er hrætt um peningana sína, atvinnu og framtíð (þetta gildir að sjálfsögðu ekki um alla).
En engar áhyggjur, við getum alltaf leitað til Heeeeeemma Gunn!
Hemmi Gunn kemur okkur í gott skap, hvar sem er, og hvenær sem er.
Nintendo tölvurnar styttu manni ófáar stundirnar á uppvaxtarárunum. Þessi einfalda grafík, þessi hallærislegi pípari, þessi fótboltaleikur þar sem maður skoraði með hjólhestarspyrnu frá miðju, þessar gæsir o.s.frv. o.s.frv.
Ég hafði mjög greiðan aðgang að Nintendo-tölvum þó svo að ég hafi aldrei átt slíka sjálfur. Siggi Villi átti Nintendo og man ég þegar drengurinn var búinn að fá Super Mario bros 3!!! Þvílík bylting. HANN GAT FLOGIÐ! Ellert átti líka tölvu, sem og frændfólk mitt á Fáskrúðsfirði.
Ég var oft fúll yfir því að eiga ekki Nintendo þegar ég var lítill. Átti Amstrad tölvu, þar sem leikir voru annars vegar á diskettum eða hljóðsnældum. Síðan þegar ég var 9 ára eignaðist ég Sega Megadrive.
Ég var einu sinni mjög nálægt því að fá Nintendo. Það var páskabingó Þróttar í Egilsbúð. Ég held ég hafi verið 7 eða 8 ára. Síðasta bingóið var í gangi. Aðalvinningurinn 20.000kr frá Sparisjóði Norðfjarðar. Það gekk ekkert hjá þessu spjaldi sem ég var með. Síðan sé ég að pabbi á bara eina tölu eftir! Hann hvíslaði að mér "Daníel Geir, ef ég fæ bingó, þá skal ég kaupa handa þér Nintendo tölvu". Ég var að tapa mér úr spenningi. Hver gat sigrað pabba minn? Síðan er lesin upp tala sem, pabbi var ekki með, og viti menn, enn var ekki komið bingó hjá neinum. Síðan er lesin upp næsta tala og fylgdist ég með pabba, sem fór að líta í kring um sig. Hjartað mitt barðist, stress svipur kom á pabba, ég varð óöruggur, það var sem tilveran hrundi á þessu eina augnabliki! Allt í einu kallar strákur, sem mér finnst ekki einu sinni skemmtilegur, hátt og snjallt: BINGÓ!!!!!!!!!! Ég óskaði þess heitast að hann væri með einhverjar tölur rangar. En allt gekk upp hjá honum og brosti hann út í salinn, haldandi á umslagi.
Ég þoli þennan dreng ekki enn þann dag í dag fyrir þennan stuldur. Þetta var hreinn ÞJÓFNAÐUR!
Fyrir einhverju síðan kom hópur sýrutrypptra himpigimpa til landsins og hóf að atast í gröfum og þess háttar. Þessi fávissuhópur hreif með sér veruleikafirrta íslendinga með brotna sjálfsmynd og leiða á play station.
Þessi hópur ætlaði sér að bjarga Íslandi, en var aðeins til ama.
Hvar er þessi hópur nú þegar þarf að bjarga Íslandi?
Yfir mig hefur hellst lestraráhugi. Ég er búinn að lesa nokkrar bækur á þessu ári og haft mjög gaman af.
Þær bækur sem ég hef lesið á þessu ári eru:
a) Öll trixin í bókinni b) NESK c) Mýrin d) Næstum alla Draumalandið en fékk nóg af þessu þvaðri. e) Rokland
Var að klára í dag Rokland eftir Hallgrím Helgason. Þetta er algjört meistaraverk og skora ég á alla að lesa þessa bók. Hallgrímur er algjör snilldarrithöfundur, en að ég held einu kynni mín af verkum hans var kvikmyndin 101 Reykjavík. Það er auðvitað frábær mynd.
Er byrjaður á að lesa Gauragang, en ég var of töff til þess þegar ég átti að lesa hana í barnaskóla.
Ég veit ekki hvað það er, en ég sé bara prakkarastrik Hlyns Sveinssonar fyrir mér og hans ólýsanlega glott.
Það er nú alveg efni í blogg að skrifa um öll þau atriði sem maður varð vitni af í götunni hérna á árum áður..
Geir H. Haarde hefur haldið nokkra blaðamannafundi í vikunni eins og alþjóð veit. Ég tók mig til og textaði að gamni mínu hans ummæli á fundinum í gær.
Ræða Geirs: "Bla bla bla bla bla bla bla bla".
Þetta var úrdráttur sem spannar alla ræðuna, og merkilegt nokk, ræður hans hingað til í vikunni einnig.
Eftir að "íslenska" hluta blaðamannafundarins lauk í gær sagði Geir eftirfarandi: "Hann er algjört fífl þessi maður, dóni!".
Skömmu áður hafði Helgi reynt að spyrja spurningar sem bauð ekki endilega upp á svarið "Bla bla bla".
Ég hef farið í viðtal hjá Helga og get sagt að minni reynslu að hann spyr krefjandi spurninga. Helgi syngur ekki englasöng þegar hann ræðir við stjórnmálamenn og er hann tvímælalaust besti spyrillinn sem þættir á borð við Ísland í dag og Kastljós skarta.
Útfrá blaðamannafundinum i gær voru þessi ummæli í garð Helga ósanngjörn að mínu mati.
Ég hef nokkrum sinnum lent í fótboltameiðslum. Þegar ég var í mínu besta formi sem unglingur þá brotnaði ég alvarlega við ökkla í fótboltaleik. Þurfti að negla mig og gipsa og háir þetta brot mér í dag að einhverju leyti.
Í gær var ég í ég í fótbolta. Það var bannað að verja með höndum. Það kom (Marías) þrumufleygur sem ég varði með því að setja höndina fyrir mig, svo ég fengi ekki boltann í hausinn (ósjálfráð viðbrögð). En ekki vildi betur til en svo að höndin gaf eftir og negldi ég henni í eigin haus! Þetta var eins og að vera kýldur mjög hraustlega í hausinn, eða þetta var þannig, ekkert eins og.
Í dag er ég með sár á eyranu, bolginn hnúa og vel aumur á höggstaðnum bakvið eyrað.
