Ég var 17 ára að koma af balli með þrem jafnöldrum mínum. Fyrr í vikunni hafði ég millifært einhverja upphæð á foreldra mína og klárað að borga til baka bíl sem þau höfðu lánað mér fyrir; Hjondæ aksent. Svaka kerra. Eftir langan akstur voru allir í bílnum sofnaðir, þar á meðal ég.. ökumaðurinn. Varð úr að bíllinn flaug fram af veginum og út í fjöru. Þegar ég var yngri horfði ég á Kitty kitty bang bang, en var það ævintýri um bíl sem gat keyrt, flogið og siglt. Hjondæinn gat vissulega keyrt, en flugið var stutt og reyndi ekki á siglingar þar sem við stoppuðum í fjöruborðinu. Enginn slasaðist, en einhverjir fengu skrámur.

Daginn eftir var ég mættur á verkstæði þar sem átti að yfirfara hvað væri í lagi í bílnum. Það var fátt. Viðgerð svaraði ekki kostnaði og var fyrsti bíllinn minn ónýtur. Það var sunnudagur og var sá sem yfirfór bílinn ekki í hefðbundnum vinnufötum. Hann vildi ekki skíta út peysuna sem hann var í og brá sér úr henni.

Þá mætti okkur sem þarna stóðum, sem voru nokkrir, bolur með áletruninni: SHIT HAPPENS

Þangað til næst ..

Mér finnst ég vera rosalega skapandi. Ég skrifa heilu bækurnar, sem fjöldan af geislaplötum, skrifa heilu kvikmyndirnar, skrifa inn á milli leikrit, yrki heilu höfin og er duglegur að skrifa uppistand.

En þegar ég ætla síðan að skrifa þetta á blað, eða glamra á gítarinn, þá gerist minna.

Það er spes.

Hausinn á mér tekur lengi við. Viðarhaus?

Ég blogga oft til að gleyma,

en ég gleymi líka oft að blogga ..

Þangað til næst ..

Ps. Nei ég var ekki að koma af umferðareyju

Ég fletti Morgunblaðinu um daginn og það sem mér blöskraði!

Heil fjandsýn hvað blaðið hefur breyst eftir að Davíð Oddsson tók við! Svei þér Davíð. Nú er Golíat að mæta.

Ég fór síðan á mbl.is og hvað haldið þið! Forsíðuhaus(banner) síðunnar var orðinn blár! Bláa höndin er búin að ná yfir mbl.is líka!

Síðan áttaði ég mig.

Auðvitað er þessi blessaði maður búinn að ritstýra Morgunblaðinu eins lengi og hann lysti. Og alltaf hefur þetta verið málgang Sjallana.

Hættið svo að beyja til hægri áður en þið takið vinstri beygju! Það er óþolandi. Þá kemst maður ekki fram hjá hægra megin við ef það er bíll að koma úr gagnstæðri átt.

Þangað til næst ..

Ps. Ég las ekki Morgunblaðið. Datt þetta bara í hug

Fyrsta veturinn sem ég bjó í Reykjavík var ég búsettur á Laugaveginum. Nánar tiltekið Laugavegi 8b. Svo neðarlega að flestir skemmtistaðirnir voru mér uppeftir. Ég djammaði nokkuð mikið þennan vetur. Auðvitað. Ég djammaði of mikið þennan vetur. Auðvitað.

Ég stúderaði staði borgarinnar nú ekkert sérlega mikið. Ef maður vildi hitta landsbyggðarfólk, þá fór maður á Hressó. Ef maður vildi ekki hitta landsbyggðarfólk, þá fór maður á 11. Ég fór helst ekki á 11. "Sjá þetta skítuga lið. Sveittir gaurar og illa hirtar stelpur", hugsaði ég með mér og labbaði á Hverfisbarinn.

.....

Ég vann með útvarp á eyrunum frá sumrinu 2001 til sumars 2006. Sex sumur, 20 mánuðir c.a., margir dagar og fleiri klukkustundir. Í þennan tíma stjórnuðu menn á borð við Ívar Guðmunds, Ólaf Pál, Þorvald Einarsson og Heiðar Austmann því hvort dagurinn yrði góður eða slæmur. Léleg tónlist, leiðinlegur vinnudagur. Þetta gat verið meiri áhrifavaldur en veðrið - samt ekki.

Sumarið 2003 vann ég á golfvellinum og keyrði um í traktor og hlustaði á útvarpið. Dásamleg vinna í alla staði. Ótrúlega rólegt og einfalt. Ekki vegna þess að verkefnin voru eitthvað auðveldari en annars staðar, það var bara einhver kyrrð. Nema kannski í útvarpinu. Ég man þegar ég heyrði eitt rokklag og hugsaði með mér: Hrikalega var Björk rokkuð! - 2 árum síðar komst ég að því að þetta frábæra Bjarkarlag var í raun með Mammút.

.....

Ég fór á 11 um daginn. Eða bar 11. Langt frá því í fyrsta skipti. Dúndrandi góð tónlist í gangi. Sérstaklega góð stemning myndaðist þegar lög með hljómsveitinni Mammút voru spiluð. Það var allt af því troðið þarna inni, eins og alltaf. Svitinn mikill, bjórsletturnar margar, en samt svo gaman. Fólkið þarna svipað því fólki sem var þarna minn fyrsta Reykjavíkurvetur. Samt svo miklu eðlilegra eitthvað. Er það af því að ég er orðinn furðulegri, eða er ég einmitt ekki furðulegri? Það hefur nú stundum verið þannig að dómharka sjávarplássanna er algjör. Ef einhver stelpa fær sér skakka klippingu er topic í saumaklúbbi jafnvel: Vorið þið búin að heyra að X væri komin í dópið?

.....

Mér finnst Mammút vera gríðarlega skemmtilegt band, en hef ekki orðið svo heppinn að sjá þau læf.
Vonandi gerist það sem fyrst.

Þegar maður verður eldri þá fær maður færri afmælisgjafir. Ég ákvað í fyrsta sinn að kaupa mér eitthvað á afmælisdaginn minn núna um daginn. Ég keypti mér Karkari með hljómsveitinni Mammút. Ég er búinn að spila hann í botni nánast stanslaust síðan.

Ef þú hefur ekki tékkað á þessu bandi, þá mæli ég með því að þú gerir það. Ef þér finnst þau leiðinleg, þá erum við ósammála.

Sum lög eru jafnvel betri þegar maður horfir ekki á myndbandið með. Þetta er mögulega þannig lag/myndband.

Þangað til næst ..

Kæri Ólafur. (Ætlaði að skrifa "Virðulegi forseti", en hætti við)

Nú ert þú búinn að vera forseti íslenska lýðveldisins síðustu 15 ár eða svo. Áður en þú varðst forseti minnist ég þín þannig að þú varst skeleggur þingmaður sem safnaðir hraðasektum.

Þetta er einfaldlega orðið fínt hjá þér Ólafur. Fyrstu stóru afglöp þín í starfi voru að staðfesta ekki fjölmiðlalögin á sínum tíma. Varð það til þess að eignarhald fjölmiðla var á fáum höndum og umfjöllun um eigendur þeirra lítil eða lituð. Aðhald sem fjölmiðlar eiga að hafa var ekki til.

Ekki nóg með það, heldur tókst þú virkann þátt í útrásinni eins og einhver gaggóstelpa dansandi í kringum stráka með bílpróf. "You aint seen nothing yet" er frasi í frasahóp með frösum á borð við "Why so serious?". Fljúgandi um, lendandi í eldingu (Grease lightning) og hampandi rængingjum við minnsta tilefni. Það eitt og sér er ástæða til afsagnar.

En nú sem aldrei fyrr er gjá milli þín og þjóðarinnar. Gjá sem enginn kemst yfir, ekki fuglinn fljúgandi.

Taktu pokann þinn gjemle.

Kv. Daníel Geir

Það er eins og maður sé að endurvekja kynni við gamlan vin. Eins sorlegt og það er að þá gefur bloggsíða engum meira en þeim sem á hana skrifar. Ef einhver nennir að skrifa á síðu þess sem bloggar, þá er meira fjör. En engu að síður er þetta tæki til útrásar fyrir það sem ber á góma hverju sinni. Eða bara athyglissýki og sýniþörf.

Það er eitt og annað búið að gerast síðan ég bloggaði síðast. Margt frábært, margt leiðinlegt og ýmislegt sorglegt.

Það sorglega er mér ennþá efst í huga. Allavega ef ég hugsa til baka með spurninguna: Hvað gerði ég í sumar? Kannski er þetta af því að ég hef ekki skrifað um það. Kannski af því að ég er ennþá upptekinn af því að vilja hafa hlutina eins og þeir voru áður. Sama hver ástæðan er, þá skrifa ég hér.

Ég kvaddi báðar ömmur mínar í sumar, en þær féllu frá með akkúrat 4gra vikna millibili. Það er erfitt að horfast í augu við slíkt. Engin amma til að klappa manni á bakið og segja "Þetta verður allt í lagi". En þvílík forréttindi að alast upp og eiga ömmur og afa sem létu sig mann varða.

Leiðinlegir hlutir sem gerst hafa síðan ég bloggaði síðast eru svo leiðinlegir að ég er búinn að gleyma þeim. Til hvers að skrifa um eitthvað leiðinlegt? Þá er betra að hlusta bara á nýja U2 eða einhverja álíka hörmung.

Skemmtilegir hlutir sem gerst hafa síðan ég bloggaði síðast eru margir.

Fermingarbarnamót var haldið um sjómannadagshelgina. Aðeins fólk utan af landi, helst frá Neskaupstað eða Húsavík, veit hvað fermingabarnamót eru. Fyrir ykkur hin, þá eru það bekkjarríjúníon. Þegar við lukum 10. bekk skildust leiðir fólks sem höfðu varanleg áhrif á hvert annað. Í flestum tilfellum varanleg því miður, en í einhverjum sem betur fer, kannski. Þvílíka snilldin sem þetta bekkjarmót var. Frá A-Ö. Það var varla farið á trúnó, fólk var svo upptekið við að skemmta sér .. og öðrum.

Franskir dagar alltaf klassi. Útilega í sumar, klassi. Neistaflug með öðru sniði og lukkaðist vel. Menningarnótt. Og 3. og 4. sería af Klovn komu út á DVD.

Ég byrjaði með heimasíðu: www.umbodsstofan.is - Það fer ágætlega af stað. Hugmyndin kviknaði þegar ég fór að hugsa hvernig ég gæti komið mér á framfæri sem brandarakarli. Eins og kaffihúsameðeigandi myndi segja: Þetta byrjaði bara sem lítið hugarfóstur.

Ég byrjaði í nýju námi. Er að læra Ritlist í HÍ. Það eiginlega kætir mig og hrellir um leið hvað ég er alltaf að færast nær því að vera sú hugmynd sem ég hafði af plebba þegar ég var c.a. 17 ára gamall. Ég lét t.d. verða að því að fá mér gleraugu í sumar og eru þau af stærri gerðinni. Nei ég er ekki að læra skrautskrift. Ritlist er villandi og afleit þýðing/íslenskun á námi sem heitir erlendis Creative writing.

Ég fór í mitt fyrsta brúðkaup á lífsleiðinni í sumar. Villi frændi minn giftist Helgu sinni. Mikið fjör. Mikil hamingja (óírónískt). Raggi Bjarna skemmti. Hann er snillingur. Fyrir brúðkaupið fóru ég og Villi í veðmál. Hvor gæti létt sig hlutfallslega meira frá sjómannadagshelgi, fram að brúðkaupi. Hverju hafði ég að tapa? Hann hafði allt að vinna. Enda hans brúðkaup. Við stóðum okkur báðir vel. Ég betur. Í kjölfarið var stofnaður félagsskapur aðeins of þungra Norðfirðinga. Um okkur má lesa á www.sjatolinfyrirjolin.bloggar.is

Ég er bara í bullandi góðum gír og langar að skrifa svo miklu meira. En það vill enginn lesa meira, enda óþarflega langt blogg orðið.

Kannski maður bloggi aftur fljótlega?

Ég er nú einu sinni athyglissjúkur

Þangað til næst ..

Sólin er búin að leika við okkur borgarbúa síðustu daga. Unaður að sitja á Austurvelli með kodlu (nenni ekki að fá brandarann: Hver er þessi Kolla?) og láta sólina sleikja sig. Ég er orðinn svo heeeeltanaður að ég ætti að láta kalla mig Taníel.

Ég fór í ísbúð um daginn. Ísinn var búinn.

Það er eitthvað svo gaman þegar það er sumarveður. Ég horfði á 101 Reykjavík um daginn. Þá var sagt um Ísland: People don´t wanna live here. They just live here because they were borned here.

Sumarveður afsannar þetta auðveldlega, en samt fannst mér þetta pínu fyndið.

Ég hef alla trú á því að þetta verði gleðilegt sumar. Margt í boði og skemmtilegt hægt að gera: Sjómannadagurinn á Nesk, ættarmót, Lunga, Eistnaflug, Franskir dagar, Þjóðhátíð o.fl. o.fl.

Ég er eiginlega hlaðinn forréttindarvandamálum.

Er það gott?

Þangað til næst ..

Þegar ég var í barnaskóla var ég nánast alltaf plötusnúður þar sem ég kom. Yfirleitt umbeðinn, en líka stundum óumbeðinn. Ég átti haug af pottþétt diskum sem svínvirkuðu á okkur unglingatetrin.

Þegar ég var í 5. bekk mætti ég einu sinni með kassettu á kvöldvöku svo hægt væri að spila nýútkominn stórsmellinn Gangsta´s paradise. Hrikalega var maður töff að dilla sér með því lagi og speglasólgleraugun bifuðust ekki á nefinu.

Kassettur voru málið á þessum tíma hjá mér, enda átti ég ekki geislaspilara frekar en nokkur annar á heimilinu. Ég man hvað ég var spenntur yfir því að sjá íslenska listann birtann í DV (Bylgjan spilar hann, DV birtir hann og kók gefur tóninn). Síðan sat ég á meðan listinn var spilaður og tók upp þau lög sem ég vissi að væru skemmtileg.

Ég varð að redda mér á gamla mátann þegar ég var að útbúa kassettur með þessum helstu lögum. Á einu útvarpstækja heimilisins var hljóðnemi. Ég einfaldlega stillti tækjunum gegnt hvort öðru og þá gat ég tekið upp uppáhaldslögin mín á einu og sömu kassettuna án þess að óþarfa bil voru á milli laga.

Einu sinni var ég að fara í skíðaferðalag og voru við jafnaldrarnir í yngri kantinum þarna. Einhver mér eldri, kominn á gelgjuskeiðið, kallaði yfir rútuna "ER EINHVER MEÐ KASSETTU?" Þarna sá ég leik á borði. Dróg dökkbláa kassettuna upp úr vasanum og kallaði öruggur "Já ég", rölti fram og rétti rútubílstjóranum best of safnið mitt.

Fyrsta lagið féll í góðan jarðveg og komumst við krakkarnir í góðan fíling. Skömmu síðar var öll rútan farin að grenja úr hlátri, nema ég sem var eins og hálfviti þarna.

Þegar ég var að taka upp á milli útvarpstækjanna, þá söng ég með af lífsins sálarkröftum.

Það skilaði sér svona skemmtilega inn á upptökuna .. Blur, Offspring, Bloodhound Gang, Oasis, Metallica, Coolio og fleiri fengu hjálp frá mér við að koma lögum sínum til skila á þessa góðu kassettu.

Rútubílstjóranum fannst ekki mikið til þessarar tónlistar koma og sagði við mig: Veistu hvað svona tónlist er kölluð? Ég hristi hausinn og beið nokkuð kvíðinn eftir svarinu. Síðan kom það: Þetta er graðhestarokk!

Það var í fyrsta skipti sem ég heyrði þetta fína lýsingarorð

Þangað til næst ..

Ef ég myndi skrifa hugsanir mínar í Fréttablaðið þá yrðu það ekki forsíðuþankar. Þess vegna skrifa ég hugsanir mínar hér.

Mikið búið að gerast síðan síðast. Kosningar, meistaradeildin, fór út í búð og svo sá ég flugvél!

Það er svo mikið verið að ræða efnahagsástandið, ríkisstjórnarmál, atvinnumöguleika, heimilisaðstæður fólks o.fl. að ég ætla ekki að ræða um það nánar.

Það bíða mín alveg fullt af spennandi verkefnum sem ég ætla að ráðast í. Fyrst ber að nefna að ég er að ljúka einum áfanga í meistaranáminu mínu úr gamla Kennó. Ég stefni síðan á að taka þrjá áfanga í sumar, en kannski læt ég tvo duga.

Ég er að reyna að koma handriti eftir mig á framfæri og eru viðbrögðin ekki jafn góð og ég var að vona.

Ég er byrjaður að skrifa annað handrit.

Ég er byrjaður að skrifa handrit að barnaplötu.

Ég er búinn að vera að semja aðeins undanfarið og stefni nú á að fara að taka eitthvað upp.

Ég er kominn með nokkrar hugmyndir af leiknu sjónvarpsefni.

Ég er kominn með hugmynd að annari bók.

Ég er kominn með slatta af nýju efni í uppistand.

Ég hef aðeins verið að stelast í ræktina undanfarið.

Ég er alltaf að sjá það betur og betur hvað ég er mikill thinker. Ég stefni á að vera meiri do-er.

Ein saga frá því í febrúar:

Daníel Geir: Er ekki örugglega tilboð á þessum kótilettum líka?
Starfsmaður Hagkaupa: Nei. Kótilettur eru ekki þorramatur ..

Þangað til næst ..

Þá er komið að smá kosningarpistli. Kosningarpistlar leiða gjarnan af sér gríðarlega málefnalegar umræður og skemmtanagildi. Kosningarpistlarnir mínir fyrir síðustu Alþingiskosningar voru eingöngu byggðir á rökum á því af hverju ætti ekki að kjósa Sjálfstæðisflokkinn. Þá skrifaði ég sem hluti af ríkustu þjóð heims, en skrifa í kvöld sem Íslendingur. Ég vona að fólk kjósi nú ekki Sjálfstæðisflokkinn enn einu sinni. Það er svipað eins og að borða slor og vona alltaf að næsti biti verði betri.

Ég ætla aðeins að fara yfir skoðanir mínar, en ég hef aldrei verið eins óákveðinn.

Þessi ESB umræða fer svolítið í taugarnar á mér. Sér í lagi vegna þess að ég held að okkar hagsmunum sé ekki betur borgið í ESB. Hins vegar þá hef ég ekki hugmynd um það, frekar en nokkur annar. Þess vegna vil ég að farið verði í aðildarviðræður og kostir og gallar kynntir þjóðinni. Síðan verður einfaldlega kosið um þetta. Ef kostirnir við inngöngu reynast betri, þá hefur mér bara skjátlast og mun ekki láta einhverja þrjósku hlaupa með mig í gönur. Ef gallarnir eru hins vegar viðameiri þá segi ég eins og Guðgeir félagi minn: NÖSIN.

Mér hefur fundist menntun svolítið ábótavant í kosningarbaráttunni. Þar er margt sem mætti taka til athugunar. Sem dæmi má nefna að reglur lánasjóðsins eru gallaðar að mínu mati. Ríkið styrkir t.d. Háskólann í Reykjavík um sambærilega upphæð og Háskóla Íslands. Hef s.s. ekki myndað mér skoðun á því hvort það sé eitthvað vanhugarvert. En ríkið niðurgreiðir lán til námsmanna og fá HR nemar lán fyrir skólagjöldum sínum. Þannig að ég er t.d. að bæði borga fyrir nemanda í HR og líka fyrir skólagjöldin hans. Betur mætti nýta peninga lánasjóðsins og borga ekki með skólagjaldalánum, því skólagjöld hækka óheyrilega með ákveðnu millibili. Betra væri t.d. að námsmenn gætu fengið lán sem væru ekki lægri en atvinnuleysisbætur. Kerfið hvetur fólk til að vera á atvinnuleysisbótum frekar en í námi. En eins og einhver sagði "fuck the system".

Ég vil nýta auðlindir landsins til atvinnusköpunnar. Ég vil álver á Bakka og í Helguvík. Ég vil að ál verði unnið á Íslandi líka. Ég vil að meira af fisknum okkar sé unninn hérna líka. Ég vil að fiskveiðikerfið verði skoðað. T.d. finnst mér að kerfið ætti ekki að hvetja til brottkasts. Hvernig? Það veit ég ekki. Mér finnst skrítið hvernig kvótaeigendur geti leigt kvótann sinn og lifað vel á því. Vel. Ég vil vinna olíu á Drekasvæðinu sé þess kostur. Það mætti líka reyna að setja meiri peninga í nýsköpun.

Það þarf pottþétt að hækka skatta í landinu. Ég held það. Ég held að þá væri hátekjuskattur fyrsta skrefið. Ekki ýktur eða ofsalegur. En í einhverri mynd og yfir eitthvað tímabil. Síðan yrði árangur þess metinn. Ég held samt að með of miklum sköttum geti ríkið bara tapað peningum. Þá er minna af peningum á höndum fólks og flæði minna. Meira um svarta vinnu o.s.frv.

Ég vil afnema verðtrygginguna og ég myndi taka því gríðarlega vel ef ég fengi leiðréttingu á mínum skuldum. Það er ekki eðlilegt að lán hækki þrátt fyrir afborganir, það er að segja íslensk lán. Auðvitað er það eðlilegt ef fólk tekur lán í erlendri minnt. Eða eðlilegt að svo geti gerst. Það segir sig sjálft. Þegar lántakendur tóku lán sín var miðað við verðbólgumarkmið seðlabankans; 2-4%. Ég veit ekki hvort ég eigi að hlæja eða grenja. En 2-4% eru það, verðbólgan hærri en Shaquille O´neal og krónan álíka eftirsóknarverður gjaldmiðill og sumarbústaðarlóð í Tsjernobyl.

Ég vil að ríkið ráðist í mannaflafrekar framkvæmdir eins og Norðfjarðargöng. Þau eru gríðarlega nauðsynleg upp á öryggi austfirðinga utan Norðfjarðar. Norðfirðinga munar minna um að skottast yfir skarð, en er þetta meira mál fyrir aðra og beinlínis stórhættulegt komist fólk ekki á sjúkrahús á veturna.

Ég vil að ráðherra verði ráðnir af kostgæfni og geti ekki setið á þingi.

Ég vil að fólk noti yfirstrikunaraðferðina meira. Velji ekki bara flokkinn sem það treystir best, heldur líka fólkið í þeim flokki.

Ég vil að utankjörfundarkjörseðlar verði eins og hefðbundnir kjörseðlar.

Ég væri líka til í að flokkarnir myndu minnka þetta karp sín á milli og vinna meira saman. Svolítið öll dýrin í skóginum eiga að vera vinir dæmi.

Síðan vil ég opið bókhald flokkanna.

Að lokum myndi ég vilja sjá stjórnmálamenn axla ábyrgð á Íslandi. Þá er ég ekki að meina eins og hræsnarinn Björgvin G. sem sagði af sér daginn áður en hann myndaði síðan nýja ríkisstjórn. Heldur axli ábyrgð. Þá hefði t.d. nýtt fólk getað unnið fyrir Sjálfstæðisflokkinn í stað Guðlaugs Þórs, Þorgerðar Katrínar o.s.frv.

Þetta voru svona mínar skoðanir um þetta helsta í umræðu síðustu daga.

Þá er komið að kosningarspá. En www.danielgeir.bloggar.is var með nákvæmustu spána fyrir síðustu kosningar. Ég var alveg ótrúlega nálægt því að spá rétt!

En svona fer þetta allt saman þetta árið:

B:   8 þingmenn
D: 18 þingmenn
F:   0 þingmenn
L:   0 þingmenn
O:  3 þingmenn
S:  21 þingmaður
V:  15 þingmenn

Mundu að kjósa lesandi góður.

Þangað til næst ..